Cootje Veelenturf – Poëzie

Op dit eiland hebben we ruzie gemaakt

tinnen kampeerpannen in elkaar klikken   route naar zee   tentstokken

 

in de hitte heb ik je in mijn hoofd uitgescholden

gebarsten huid   roestige huurfiets   het eiland bleef onbeweeglijk

 

er voeren weinig boten voorbij

 

hoe hard en met welk geluid de wind woei weet ik niet

er kraakten schelpen toen ik wegrende het was te koud zonder jas

 

op dit eiland schoot de bal expres in de buik

 

de zee werd zilverder

 

er was een beeld van een geoorloofde walvisjager

in zijn hut die we uit de duinpan schepten huilde ik opnieuw

 

nu ik erboven zweef verbind ik stippen met vluchtwegen

 

het zakt allemaal diep in het wad.

 

Vincent Van Meenen & Jan Dertaelen – Kleine Squaw

Kom nu woensdag om 21h kijken in café Bato Batu (Lange Nieuwstraat 16)

of nu zaterdag om 19h op het DeConinckplein (Bib Permeke)

in Antwerpen

 

Hendrik Wittock – (…)

Zit stil en zwijg.
Wees mooi met de benen gekruist.
Zeg interessante dingen.

Hijg niet zo.
Als je slikt wil ik dat niet horen.
Als je rookt,
blaas de rook dan omhoog
niet in mijn ogen
of in de jouwe maar
gewoon omhoog maar
niet zo dat je lip naar voren komt.
Dat is pas marginaal.

Vouw je broekspijpen tweemaal
om minder gelikt te lijken.
Strijk je haar uit je ogen maar
doe dat moeiteloos.
Als je lacht wil ik je tanden zien
niet helemaal maar
toch.

Stuur me geen berichten die eindigen op
puntje puntje puntje
maar met een uitroepteken
Hijg niet zo maar
zo (…).

Astrid Haerens – Niet dat het moet

Het glazen lichaam wordt voortgerold door de droge straten

monden vol zand, gejoel om de glitters

we hangen druppels aan onbestaande takken

wrijven onze handen moeizaam tegen elkaar

de stenen schateren

het lichaam blijft rollen

daar zit iemand te huilen op een bank

uit dankbaarheid, uit dankbaarheid

het is niet dat het moet

maar het is zo koud

roept een mongool op straat

het is zo koud

ik zeg het is niet dat het moet gaan

Vincent Van Meenen – We lezen bergen

We lezen bergen mangastrips en in de tacochips

zullen we zoeken naar symbolen om te zeggen

dat rivieren geen rivieren kunnen zijn.

 

Een brug is het stoerste dat de nieuwe wereld

van je leven maakt. De geiten blaten dankwoordjes

en sjokken erover. Je draagt nog weken vlooien in je haar.
 

De mooiste dingen zeg ik als ik slaap en tandenknars.

Je denkt aan bomen, tapt je dromen wild als hars

zodat je huid naar eekhoorns smaakt en tapenade.
 

Feit is dat de verzekering betaalt als je maar tijdig

stilstaat bij je dwaaltochten en inlogt op de kaart.

Vertel de geiten maar waar jij het liefst bereikbaar bent.

Cootje Veelenturf – Kinderen verzamelt u!

KARKAS HEEFT U GEZIEN

Op 30 maart deed KARKAS aan ‘live writing’ op Leave Us at Dawn. De toiletbezoekers wisten niet wat ze zagen toen ze onderweg waren door de eindeloze gangen van de Studio. ‘KARKAS op een rijtje’. Daarna dansten we wat. Bedankt aan de allercharmantste Hannah Pinson - en dat mag wel degelijk op z’n Frans uitgesproken – voor het betere secretaressewerk.